Milaan...

Afgelopen zaterdag had ik bezoekers op het atelier. Nu gebeurt dat wel vaker, maar dit keer was het toch wel iets bijzonders. Enkele weken terug werd ik gebeld door een liefhebber van mijn werk, die enige tijd geleden tijdens een zakenbezoek aan ons land een schilderij van mij had verworven. Nadat hij zich bekend had gemaakt vertelde hij interesse te hebben in een schilderij dat hij op de website had gezien. Het was de bedoeling dat hij het schilderij aan zijn dochter cadeau zou doen. Na nog enkele mailtjes en telefoontjes waren we rond, en intussen had ik zelf al geïnformeerd naar de mogelijkheden om het schilderij naar Italië te verzenden. Toen ik dat echter te berde bracht wachtte mij een verrassing: samen met zijn vrouw en dochter wilde hij het schilderij graag op zaterdag komen halen, en of dat dan zou schikken. Na mijn verbouwereerde : "ja" gaf hij aan om 9 uur op Schiphol te landen, vervolgens naar Ridderkerk te rijden en dan na een gezamenlijke lunch 's avonds om 9 uur weer naar Italië terug te willen vliegen. En zo geschiedde! Om 11 uur werd er aangebeld door mijn klant, zijn vrouw en zijn dochter. Het schilderij werd goedgekeurd en na een heel gezellige dag vertrokken ze weer rond een uur of 4 richting Schiphol. Via e-mail vernam ik zondagochtend dat de reis voorspoedig was geweest en dat het schilderij veilig was over gekomen. Hoewel het in de afgelopen jaren al vaker gebeurd is dat verzamelaars vanuit Engeland de oversteek maakten om werk aan te schaffen, was dit toch wel heel bijzonder! Zo hebben we er dus kennissen in Italië bij, en we zijn ook zeker van plan om de uitnodiging om eens in Milaan te komen kijken hoe de schilderijen hangen, te honoreren.  

De dagen worden korter...

Zo langzaam aan beginnen de dagen korter te worden en dat betekent in de praktijk dat het aantal uren waarin ik kan schilderen steeds minder begint te worden. Gelukkig is het licht op dit moment nog tot een uur of zes 's avonds goed genoeg voor het werk op het atelier, maar de dagen worden onmiskenbaar korter! Velen van u wisten het misschien al, maar ik schilder uitsluitend bij daglicht en nooit bij kunstlicht. Hoewel veel collega's hier geen moeite mee hebben, vind ik zelf dat het natuurlijke daglicht dat langs een opgesteld stilleven strijkt, altijd een extra dimensie aan het werk toevoegt. Overigens blijft er nog genoeg ander werk over wat je in die winterse periode kunt doen, zoals het zagen en prepareren van nieuwe panelen, het opruimen van het atelier (en dat is hard nodig!) etc. Maar voorlopig is het licht nog goed genoeg voor mooie schilderdagen. Van de panelen waarover ik in het vorige bericht sprak heeft er een aantal zijn voltooiing bereikt. Wanneer ze over enige tijd voldoende gedroogd zijn kan de retoucheervernis worden aangebracht, waarna alle kleuren weer volledig tot hun recht komen en het werk in volle glorie te zien is.
Leuk was het overigens ook om een maand na de tentoonstelling in Breukeleveen te horen dat mensen die de tentoonstelling hadden bezocht, een schilderij wat ze daar gezien hadden maar niet uit hun gedachten konden krijgen, zodat ze uiteindelijk toch besloten het werk aan te kopen. Zoiets geeft je als schepper van een schilderij een heel warm gevoel. Tenslotte hoor ik zojuist dat er beslag is gelegd op de gehele collectie realistische kunst van het Museum voor Realistische Kunst in Spanbroek. Los van alles wat je kunt vinden van de DSB affaire, is het te hopen dat deze prachtige verzameling van realistische schilderijen een goed onderkomen zal krijgen.

Biografie

Leo PorsLeo Pors (Rotterdam, 1952) is vanaf 1985 actief bezig met schilderen, hoofdzakelijk in olieverf.

Lees meer

Kunstwerken

Bedrijfsgegevens

BTW-nummer
NL 073997687B01
KvK-nummer
24457922